Śmierć niewinnej

Nie piosenka, ale wiersz. Dość poruszający (w każdym razie mnie…)

Na tej imprezie, mamo, słowa twe pamiętałam
I piłam wodę, mamo, przed piwem się wzbraniałam
Duma mnie rozpierała, tak jak mówiłaś, mamo
Pijana nie jechałam, choć “nic by się nie stało”.
Tak mi mówili, mamo, lecz wiem, że rację miałam
A potem pojechali i ja też pojechałam

Wsiadałam do samochodu i wiedziałam, mamo, że
Wrócę cała i zdrowa, bo ty ostrzegłaś mnie
Lecz kiedy wyjeżdżałam, wyskoczył na mnie z boku
Ktoś inny i uderzył, bo mnie nie dostrzegł w mroku

Leżąc na drodze, mamo, słyszę głos policjanta
Ten drugi jest pijany, lecz to ja jestem ranna
Tak leżę i umieram, gdybyś tu byłą, mamo…
Me życie pękło całe, dlaczego to się stało?

Krew tylko wszędzie widzę, a większość jej jest moja
Lekarz mi szans nie daje, śmierć, mamo, już mnie woła
Chciałam tylko przyrzec ci, nie piłam dzisiaj wcale
To inni nie myśleli, w kieliszkach topiąc żale
On pewnie na taj samej, co ja bawił imprezie
A teraz ja umieram, on życie dalej wiedzie

Czemu ludzie tak robią? To niszczy innym życie
Ból, ból, mną szarpie , mamo i krew płynie obficie
Ten, który we mnie wjechał stoi tylko i patrzy
O niesprawiedliwości świat to tylko świadczy

Niech brat nie płacze po mnie i niech się tata trzyma
Powiedz “głupota innych córeczkę twą zabiła”
Ten gość powinien wiedzieć – jeździ się albo pije
Żyłabym, gdyby wiedział, nie wiedział, więc nie żyję

Mój oddech coraz krótszy i strach za gardło ściska
Ty nie płacz po mnie, mamo, choć byłam ci tak bliska
Ostatnie już pytanie nim Bogu oddam duszę:
Pijana nie jechała, czemu więc umrzeć muszę?

Oryginał: Raihna Chavan – Death of an Innocent